Runtime: ตัดสินใจ migrate งานเมื่อเกิด fault จริง เช่น Al Faruque et al., Derin et al., Zhang et al. – มักใช้ algorithm ที่คอมพิวต์ง่าย แต่ไม่เสมอไปที่ throughput จะอยู่ในเกณฑ์ที่ต้องการ
Design-time: เตรียมแผนการ mapping/มอบหมายงานไว้ล่วงหน้า (static) สำหรับแต่ละกรณีแกนเสีย เช่น Yang & Orailoglu, Lee et al., Huang et al., Das & Kumar – ทำให้สามารถใช้ algorithm ที่ซับซ้อนใน design-time แลกกับ schedule storage overhead ที่มากขึ้น
งานเช่น Yang & Orailoglu: ใช้เทคนิค "band and band reconfiguration" แบ่งแกนเป็น band หากแกนเสียจะย้ายงานไป band ที่กำหนด ข้อจำกัดคือ throughput ไม่ได้รับประกัน
Actor จะอ่านข้อมูลจาก input port แล้วประมวลผล และส่งผลลัพธ์ออกทาง output port โดยในแต่ละรอบ (firing) จะใช้และผลิตจำนวน token ที่เท่าเดิมเสมอ (เรียกว่า port rate)